De eerste twee dagen

Geplaatst op 03 feb 2010 - 14:18

Lieve allemaal,

Hier mijn eerste berichtje vanuit Zuid-Afrika. Ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen! Ik zal proberen alles in chronologische volgorde te vertellen, maar dat gaat niet echt lukken vrees ik!

De reis verliep voorspoedig. Voor we het wisten waren we al in Johannesburg! Daar aangekomen werd ik al gelijk geconfronteerd met een eerste tegenslag: mijn pinpas werkte niet. Gelukkig was iedereen echt ontzettend behulpzaam, al mocht dat niet baten want nog steeds kwam er geen geld uit de muur. Er zat niks anders op dan door te vliegen naar Durban en het daar verder uit te zoeken. Op het vliegveld daar werden we opgewacht door iemand van Be More en de twee andere vrijwilligersters, die er al een maand op hadden zitten. Er zou eigenlijk nog een vrijwilligster arriveren, een oudere vrouw uit Engeland, maar die was nergens te bekennen. Vreemd genoeg kon ik op Durban wel gewoon pinnen! Problem solved! Met een speciaal Agape busje werden we naar ons huisje gebracht; dit is trouwens onze prive chauffeur. Over het huis: het ziet er allemaal goed uit en het is ook nog ontzettend ruim. Een grote woonkamer, eetkamer, keuken, twee badkamers en drie slaapkamers. En ook nog een grote tuin met een (klein) zwembadje. Ruimte zat dus! In een ander gedeelte van het huis zit overigens nog een gezinnetje. De man en vrouw zijn allebei eind 20 en ze hebben een heel schattig dochtertje van een paar maanden, waar je echt nul last van hebt. De man, Yoki, komt oorspronkelijk uit Kongo, zijn vrouw uit Duitsland. Floor&Lin, de andere twee vrijwilligsters (van onze leeftijd trouwens) vertelde dat er in het begin nogal problemen met Yoki waren, maar nu is daar gelukkig niks meer van te merken en ik vind het eigenlijk wel fijn om een man in huis te hebben. Er was nog steeds geen spoor te bekennen van de andere vrijwilligster, dus wij gingen maar slapen. Dit ging niet zonder slag of stoten, want er zat een salamder in de kamer van mij en Annelie! En aangezien Annelie niet zo van beestje houdt (en dat is erg zacht uitgedrukt, geloof mij), moest dat beest toch echt vertrekken! Na heel wat geklungel konden we de salamander vangen en buiten vrij laten. Ik heb die nacht echt heeeerlijk geslapen. Het is wel even wennen, al die geluiden buiten. Het lijkt wel alsof je midden in de jungle bent! Maar ik voelde me echt al vanaf minuut 1 ontzettend thuis hier. We hebben trouwens die avond ook meteen twee weekendjes gepland. Maar daar volgt nog meer over!

Nou de eerste ochtend was dan eindelijk aangebroken. We staan hier om 8 uur op, want rond 9 uur elke ochtend haalt Vincent, de chauffeur van Agape, ons op. Het weer trouwens valt echt vies tegen, ik heb alleen nog maar wolken en regen gezien. Wel kunnen we gewoon in een hempje lopen, want het is heel benauwd, dat dan weer wel. Maar het zou beter weer worden deze week zeiden Floor&Lin. Op Agape aangekomen werden we voorgesteld aan de aunties en liepen we door naar een kleine binnenplaats, waar de jongsten net eten kregen. Het waren er echt ontzettend veel. Allemaal zwaaien en lachen, sommigen gaven je meteen een knuffel. Een aantal kinderen zijn van Agape zelf. Zij hebben geen familie meer en slapen hier ook. Je hebt ook daycare kinderen; zij komen alleen overdag en gaan daarna weer naar huis. Dat ze nog familie hebben zegt helemaal niks over hun thuis situatie, want ze komen niet voor niks naar Agape toe. We hielpen een aantal kinderen met het eten, en daarna gingen we met de allerkleinsten naar een apart kamertje (wat ze de creche noemen) om met ze te spelen. Al snel werden we geroepen door Pamela, de manager. Zij vertelde ons wat over de geschiedenis van Agape, over de kinderen, over wat Be More allemaal voor ze had gedaan, wat wij als vrijwilligers voor hen betekenen, etc. Het werd me wel weer meteen duidelijk waarvoor wij hier zijn. Dat de kinderen alle aandacht en liefde hard nodig hebben werd nog even goed benadrukt. We konden daarna naar buiten toe waar de kleintjes allemaal aan het spelen waren. Maar ze werden alweer naar binnen gehaald om te eten. Ja want eten dat doen ze hier echt genoeg! Alleen het valt ons op dat ze nooit drinken.  In de middag gaan de kleintjes slapen, en dan zijn wij vrij om iets te doen voor onszelf (zoals internetten). Het stikt op Agape trouwens van de vliegen, echt niet normaal. Als een kindje slaapt, is het bedolven onder wel 20 vliegen, het ziet er echt heel sneu uit. De ouderen komen aan het eind van de middag van school, Vincent haalt ze dan op. Er zijn kinderen die naar primary school en naar high school gaan. We zijn ook al een paar keer mee geweest met ophalen. Er zijn voornamelijk meiden, tenminste ik heb nog niet veel oudere jongens gezien. Ik ga nog vragen of ik een keer op zo'n highschool mag kijken, dat lijkt me echt leuk! Daar zijn er echt ontzettend veel van, en elke school heeft een ander uniform. Echt leuk om al die kinderen rond te zien lopen in andere pakjes! De eerste dag hebben we trouwens ook nog Kate opgehaald, de vermiste vrijwilligster. Ze was gestrand bij een ander project, omdat niemand van Agape haar was komen ophalen van het vliegveld. Echt heel zielig!

Er is deze week nog iets leuks en bijzonders aan de hand op Agape. Er is een Engelse artiest, we weten nog niet wie, en die mag een nummer opnemen voor de FIFA Worldcup. En aangezien Agape nogal bekend is geworden (vanwege Alicia Keys en de film: We Are Together), heeft deze artiest gezegd dit te willen doen met een aantal kinderen van Agape. Deze hele week zijn ze aan het oefenen met hun zangleraar (op Agape zijn echt heel veel kinderen die goed kunnen zingen en dansen) en dit weekend gaan ze de studio in. En wij gaan waarschijnlijk mee! Er is ook een Amerikaans team aanwezig, die voor de hoofdsponsor van FIFA filmpjes maakt voor The Making Of. Echt super leuk dat wij hier bij zijn! Vanmiddag gaan we hier zelf een stuk van filmen. Hun zang is echt zo mooi, je krijgt er meteen kippenvel van! We hebben vanmiddag trouwens ook heel veel gefilmd. We hebben nog geen foto's gemaakt, maar zodra ik wat heb zet ik ze op mijn weblog.

Ik heb nu wel al een heel verhaal getypt, en misschien zelfs ook wel heel gedetailleerd. Maar ik kan eigenlijk niet in woorden beschrijven hoe het hier is. Ik vind het echt een hele fijne omgeving waar ik me echt thuis voel. En het omgaan met de kinderen is zo mooi, ik denk dat ik hier nooit meer weg wil. Ik heb gewoon lamme armen van het tillen en knuffelen de hele dag. De een is nog liever dan de ander, en het liefste wil ik ze allemaal evenveel aandacht geven. In twee dagen is het me al zo duidelijk geworden dat ze hier niet zonder vrijwilligers kunnen. De aunties zorgen goed voor ze, maar de aandacht moeten ze toch echt van ons krijgen. Af en toe hoor je wat over de achtergrond van een kind, echt verschrikkelijk. Oja, het onthouden van namen is echt een ramp. Ze zijn nauwelijks uit te spreken en lijken allemaal op elkaar! Voor de kleintjes maakt dit niks uit, maar van de ouderen wil ik ze graag leren. Gelukkig hebben de meesten ook een Engelse naam, zoals Peacefull of Pretty!

Nog even iets over het sponsorgeld. Samen met de andere vrijwilligsters hebben we echt een leuk bedrag en we hebben ook al heel wat plannen om het aan uit te geven. We overleggen hier eerst met Pamela, alvorens we iets met het geld gaan doen. We vroegen haar wat zij belangrijk vond dat er moest gebeuren. Ze noemde gelijk: security. Het slaapgedeelte heeft geen beveiliging voor de ramen en deuren, en pas geleden stond er nog een vreemde man in de kamer van een van de aunties. Hij blies een verdovend middel in haar gezicht en nam al haar spullen mee. Zoiets mag natuurlijk echt niet nog eens gebeuren, bedenk je eens in wat ze met de kinderen kunnen doen! Dit is dus iets waar we nu mee bezig zijn, maar hier later meer over.

Als allerlaatste nog even over mijn Afrikaanse nummer. Ik ben natuurlijk zo stom dat ik het nu niet bij me heb, dus ik kan hem nog niet hier opzetten. De volgende keer dus!!

Dit was het voor nu, we worden zo weer opgehaald door Vincent. Ik denk dat we dan gelijk wat kinderen van school ophalen en dan gaan we weer terug naar Agape!

Liefs uit het heeeeele mooi Zuid-Afrika!

Previous message | Next message

Reactie toevoegen

CAPTCHA
Typ de code over om spam tegen te gaan.

Reacties

kit

03 feb 2010 - 14:27

He meid! Dat klinkt allemaal hartstikke goed! Fijn dat je veilig bent aangekomen, en dat het niet zo is gelopen als bij de Engelse vrouw! Geef alle kinderen maar een knuffeltje van mij ;)! Ben ook benieuwd naar die Engels artiest!! Veel plezier nog!! kusje

maxime

03 feb 2010 - 14:28

Hee rob!!

wat klinkt dit toch ontzettend cool!! en ik vind dat je het heel goed en gedetailleerd op schrijft! heel erg leuk om te lezen!!!! ik hoop snel meer van je te horen!

kusje

inge

03 feb 2010 - 14:30

hey chica!

Wat fijn dat je het vanaf het begin al zo leuk hebt. Ik kan me helemaal voorstellen dat je die leuke kindjes de hele dag wil knuffelen. Jammer van het weer, maar alles is beter dan in Nederland!! Geniet ervan!

x Inge

Koen

03 feb 2010 - 14:56

Hey schat,

wat gaaf dat je het naar je zin hebt. Zal wel een hele ervaring zijn! Blijf maar veel verhaaltjes sturen!

X

Valérie

03 feb 2010 - 15:08

Robbie! Super tof klinkt het allemaal. Fijn juist dat je zo gedetailleerd alles beschrijft. Krijgen we er tenminste een idee van! Heb je gister met stappen natuurlijk wel gemist.. maar wordt snel ingehaald toch? Doe je verder wel voorzichtig daar? Ik kijk nu al weer uit naar je volgende verhaaltje
En oh ja.. kan ik ook nu nog geld overmaken? Of is dat te laat?
X Val

Sanne

03 feb 2010 - 15:27

Schat!

Fijn om een teken van leven te hebben :). Dat je je er thuis voelt is in ieder geval heel belangrijk! Al maak ik me een beetje zorgen dat je zegt dat je nooit meer weg wilt ;). Kom maar mooi op de afgesproken tijd weer naar huis, haha!

Leuk dat je zo gedetailleerd beschrijft wat je ziet en meemaakt, dat maakt het allemaal heel echt. Ben benieuwd naar de foto's!

Zet maar snel je Afrikaanse nummer op je site, dan kunnen we bellen...

Liefs!

jettie smit

03 feb 2010 - 16:04

Hee Meissie,
Klinkt allemaal geweldig!
Ben (een beetje) jalours op je!

liefs (tante) Jetteke

Antoinette

03 feb 2010 - 16:41

Hallo meid wat leuk om te lezen zeg!!! fijn dat het goed is gekomen met je pinpas maakte me al zorgen. wat fijn dat je jezelf er al helemaal thuis voelt.klinkt ook echt enorm dankbaar allemaal. geniet er lekker van en verwen ze maar eens lekker die kleine hummels. pas goed op jezelf liefs van ons!! kus Antoinette

Neelke

03 feb 2010 - 19:00

Hey schattie!!

wat super dat je het gelijk zo fijn hebt! Het klinkt ook allemaal geweldig echt om jalours op te zijn! Ben echt benieuwd naar foto's en nog meer verhalen! En snel je nummer robje dan kunnen we bellen! Geniet ze van elke dag en geef alle kindjes maar een dikke knuffel.

kuss

charlot

03 feb 2010 - 23:53

Hallo schatje, wat fijn dat je het zo naar je zin hebt en je er nu al thuis voelt, maar ik had niet anders verwacht. Zie je dat het zo is dat je al meteen een band met die kindje hebt, fijn he? Ik zie dat jullie al een hoop mooie plannen hebben met het sponsor geld, ben benieuwd!
Wat kan je toch mooi schrijven, dat heb je echt van papa, leuk om te lezen. Ik heb trouwens 2 afrikaanse nummers op mijn mobiel staan van toen je me maandag belde, weet nu niet welke goed is, maar sms of bel maar van de week welke het is. Poepie, geniet elke dag van je avontuur,Ik ben benieuwd naar je volgende verhalen.
Hele dikke kus van je mama,
hou van jou!!

Ils

04 feb 2010 - 00:22

Hee R! ;)

Ik vind het heel fijn om iets van je te horen. Begon me al een beetje zorgen te maken, haha. Je gebruikt je NL nummer zeker niet? Ik wil ook graag je Afrikaanse nummer, kunnen we bellen :)

Echt fijn om te horen dat je het zo naar je zin hebt en dat jeje ook thuis voelt :)
Ik vind het ook echt mooi om te horen dat je die kindjes liefde moet geven en dat je dat dan ook met zoveel plezier doet! Dit is echt iets voor jou Robje! Geniet er maar van.

Ik kijk uit naar je volgende berichtje.

Dikke Kus, I! (Ook van Jor!)

Papa

04 feb 2010 - 01:39

Hoi lieverd,
hier je vader en al die anderen hebben al gezegd, wat ik ook wilde zeggen, vragen of vertellen.
Maar zoals je weet is je vader niet zo een prater en daarom houd ik het ook kort. Mieters, dat je je gelijk lekker op je plekje voelt en dat je lekker in je velletje steekt en ook nog eens goed in je hummetje bent.Mij God, wat kan ik slap oh'en.Ben je al bruin???Ik mis je nu al.xxxxx Pap

Chantal

04 feb 2010 - 07:26

Lieve Robin,
Yeah, nou kan ik eindelijk eens jou berichtjes sturen in plaats van andersom :-)
Wat fijn dat je zo snel al je plekje gevonden hebt daar in Afrika. Echt super knap, het lijkt me ook allemaal erg moeilijk namelijk.
Ik ben in ieder geval erg trots op je!
Hopelijk heb je verder nog een fantastische tijd daar en geef iedereen daar een dikke knuffel!
En hou ook nog een beetje tijd over om ons op de hoogte te houden natuurlijk!
xxxx

Fleur

04 feb 2010 - 11:05

Heej Lieverd!

Echt super allemaal! Ben blij dat het goed met je gaat! Geniet ervan en ben benieuwd naar de foto`s en je andere verhalen!

Liefs fleur

Lotte

05 feb 2010 - 12:34

Geweldig Rob dat je zoiets kunt betekenen voor die lievertjes daar!! xx

mannie

05 feb 2010 - 16:19

schattie!!!

Wat fijn dat je veilig aangekomen bent en het al gelijk zo leuk hebt! Ben heel erg benieuwd hoe je het gaat hebben de komende maand.. Geef ons maar zsm je nummer en ben ook heel erg benieuwd naar de leuke foto's die je gaat maken :-)

Geniet ervan meissie en pas goed op jezelf!

Liefs Mannie uit t regenachtige Nederland!!!

jacky van Reen

05 feb 2010 - 18:07

Hai Robin,
Wat mooi om je ervaringen te lezen, je kunt heel mooi beschrijven wat je meemaakt. twee dingen zijn me heel duidelijk: je doet heel waardevol werk en je bent een lieve meid!!

Sabine en Chantal

05 feb 2010 - 20:35

Hallo Robin,

Van mijn moeder hoorde ik dat jij ook in Nijmegen studeert. Erg toevallig, want wij studeren ook in Nijmegen (Pedagogische Wetenschappen) en wij zitten ook vanaf 1 februari in Zuid-Afrika. Hoe bevalt het je? Bij ons prima, erg leuk project! Misschien leuk om elkaar een keer te ontmoeten?

Groetjes, en een fijn weekend!
Chantal en Sabine

Noor

07 feb 2010 - 17:06

Rob!!!!

Fijn dat de reis goed is gegaan! Zo te horen heb jij geen last van de 'eerste-dagen heimwee'! Echt fijn dat je je meteen thuis voelt! Grappig dat ze allemaal van die namen als Peacefull hebben he! Ik herken het gevoel van niet weten hoe je moet beschrijven hoe het daar is... maar dat is hoe dan ook een geweldig gevoel!! Nou, ik ga weer gauw aan de studie.

Dikke kus!!!
Noor

Inge Bronckers

08 feb 2010 - 20:45

Hé lieve meid,

Wauw, echt top om te horen dat je het daar al zo naar je zin hebt! Meis, maak er een mooie tijd van daar met al die kleine kids. Ik wil snel alle foto's zien!

Dikke kuss!!

bea

09 feb 2010 - 15:51

Hey Robin

Wat een keimooi verhaal zeg, weet nu wel zeker dat je daar erg goed werk kunt doen!!
Heel veel succes verder meid!!

Greetz uit het grijze Holland van bea

Deb

06 mrt 2012 - 04:29

zegt:De Batavier in de Kinkerbuurt: Beste Nieuwbouw Project.Maar: weegt de bouwesthetiek zaewrdar dan het woongenot?Eind 2006 is het prachtige nieuwbouw project de Batavier opgeleverd. Er woont nu een gemengde groep mensen, bestaand uit gehandicapten, mensen die begeleid wonen, gezonde mensen en een leuke groep kinderen.Al snel is er een goede sfeer ontstaan in deze nieuwbouw. Men is betrokkenmet elkaar. In juni vond bijvoorbeeld een speciaal huisfeest plaats, dooreen van de bewoners georganiseerd.Het feest heeft de onderlinge contacten versterkt.Helaas maakte het feestook duidelijk dat belangrijke details in de architectuur van het gebouwniet goed de overgang hebben gemaakt van tekening tot fysieke en praktische realiteit.Belangrijke details sluiten slecht aan bij de wensen, mogelijkheden enbehoeftes van de gehandicapte bewoners.Alle binnengalerijen zijn gemaakt uit open metalen roosters. Die roostersmaken verplaatsing met een rolstoel vrijwel onmogelijk. Ook metbegeleiding en assistentie is het te lastig. Die delen zijn dus in depraktijk ontoegankelijk voor rolstoelers.De binnengalerijen zijn zo ontworpen dat hierdoor onderling burencontact gemakkelijk kan zijn.Helaas, de gebruikte materialen, de metalen roosters van debinnengalerijen, zijn onmogelijk over te steken door rolstoelers'.Door dit euvel is het grootste gedeelte van het huis dus niet toegankelijkvoor de gehandicapte bewoners. Het levert beperkingen op voor hun socialeen maatschappelijke omgang.En het is onveilig.Als er brand is, of een andere noodsituatie, kan mende woning niet via de voordeur verlaten, noch via het eigen balkon over de roosters rollen.Een ander probleem is het zware metalen ingangshek. Er zijn elke dagproblemen mee. Het hangt vaak open en zelfs voor gezonde mensen is hetmoeilijk het hek te sluiten of te openen, en vaak wil het niet helemaal open, maar ook niet helemaal dicht.Een lichtere hanteerbare versie van het toegangshek moet worden overwogen.De Alliantie is benaderd voor het vinden van oplossingen, maar onderneemt geen actie. De Alliantie wil niet weten van de ontoegankelijke galerijen en blijft volhouden dat het gebouw door de Gemeente is goedgekeurd.Misschien is de Alliantie bereid met de nieuwe bewonerscommissie te spreken en wie weet word er alsnog een oplossing bedacht voor de ontoegankelijke galerijen.De vraag is of deze situatie toelaatbaar is, en of het wel legaal is ombewoners zo in hun vrijheid van bewegen en hun sociale en maatschappelijkecontacten te beperken. Is dat niet tegen de wet?De Alliantie wint prijzen met hun bouwsels, maar het zou beter zijn als ze ook interesse toont in de ervaringen en woonbeleving van haar bewoners.

Robin Smit

Naam: Robin Smit
Leeftijd: 23

Was vrijwilliger bij Agape van 01 feb 2010 tot 27 feb 2010

Over mij:

Ik studeer geneeskunde aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Daarnaast hockey ik driemaal in de week bij hockeyclub QZ.

Meer...

Be More

Wil je meer weten over Be More, kijk dan even op hun website www.be-more.nl. Je vindt daar het laatste nieuws, meer informatie over mijn project en je kan er donateur worden!

Aantal bezoekers: 4469

Inloggen

RSS Feed