Weekendje safari!

Hee iedereen!

Het is alweer langer dan een week geleden dat ik op internet ben geweest (we hebben daar bijna geen tijd voor), dus ik zal proberen het niet al te lang te maken (gaat vast niet lukken)!
 
Oke, waar was ik gebleven. Ik denk bij de dinsdag, want ik heb nog niks over de voetbalwedstrijd gezegd volgens mij. Om vijf uur kwam de Agape bus met alle jongens aan bij ons huisje. Wij hadden hotdogs en bekers ranje voor ze klaar gezet, zodat ze snel wat konden eten voordat we naar het nieuwe stadion konden vertrekken. Bij binnenkomst kreeg ik meteen allemaal knuffels, ze waren echt dolenthousiast! Er waren negen jongens van Agape, één jongen van de security (de andere twee gingen al zelf), de handyman en Vincent onze chauffeur. De meesten waren nog nooit eerder naar een voetbalwedstrijd geweest, en niemand nog in het nieuwe stadion dus het was best spannend voor ze! Toen we aankwamen gaven we een jongen van de beveiliging 5 rand (dat is 50 eurocent jongens, en hij was ontzettend blij), zodat hij goed op onze bus zou passen. Ze krijgen hier namelijk niet betaald en leven van de fooien die ze krijgen. We hadden twee tickets teveel gekocht, en we dachten dat het misschien wel leuk was om ze weg te geven. Toen we voor het stadion stonden (echt zoooo mooi trouwens), kwam er gelijk een man op mij af die vroeg of we een kaartje te koop hadden en hoeveel we er dan voor wilden hebben. Je had zijn gezicht moeten zien toen we hem vertelden dat hij ‘m zo mocht hebben! En die van Vincent trouwens ook, die begreep niet dat we er geen geld voor vroegen. En je moet nagaan dat het maar om 3 euro (!!!!) per kaartje ging! Het laatste kaartje gaven we aan een man die zo'n big smile op zijn gezicht ervan kreeg dat je 'm op 100 meter afstand nog zag! Het waren de Golden Arrows tegen Kaiser Chiefs (voor de voetbalkenners) die tegen elkaar moesten spelen, en de meningen waar verdeeld over welk team moest winnen. De eindstand was 0-0, maar er was nog wel een hele leuke bijkomstigheid. We kregen ineens het idee om een voetbal voor Agape te regelen. It was a long shot, maar we konden het proberen toch. We waren de enige blanken in het hele stadion, dus het was het proberen waard dacht ik zo! En het lukte. De bal werd persoonlijk overhandigd door twee mensen in pak (ze zagen er belangrijk uit). Het zag er super officieel uit! We waren zo trots en de kinderen zo blij! Oh man, en je had Vincent en de jongen van de security moeten zien. Ze gingen compleet uit hun dak, zo fanatiek waren ze tijdens de wedstrijd. Zo hadden we ze nog nooit gezien! Het was een geslaagde avond! De bal overigens zit nu ergens vastgeklemd in de bus, de bedoeling was dat ze er mee gingen voetballen maarja, zo gaat dat dus hier.

Over woesdag heb ik vrij weinig te vertellen, want ik was ziek (en niet zo'n klein beetje). Ik heb een voedselvergiftiging opgelopen waarschijnlijk bij de KFC (ik zou niet de eerste zijn) en ik ben niet naar de vrijwilligersdag geweest. Annelie is wel gegaan, maar kwam eerder terug naar huis voor mij! De zon heeft de hele dag geschenen maar ik heb de dag doorgebracht in bed, echt zonde! 

Donderdag was de bus naar de garage dus de meeste kinderen konden niet naar school (sommigen konden met het openbaar vervoer of lopend). Na een ochtendje met de kleintjes besloten we om met de ouderen te gaan zwemmen bij ons huis. Nu waren de kleintjes weer teleurgesteld dat ze niet mee konden, maar we moesten toch een grens trekken. Er waren meer wolken dan dat er zon was, maar dat maakt voor deze kinderen echt niet uit. Na het zwemmen hadden we cookinggroup met 8 meisjes. De rest van de kinderen liep met Vincent terug naar Agape, wij gingen met die meiden boodschappen doen. Ze moesten alles zelf doen met koken, maarja we konden het niet laten om wat te helpen want ze begrepen er niet veel van. Uiteindelijk hadden we spaghetti met kip en curry saus en een salade, prima te eten (alleen een beetje te weinig, schatten kunnen ze echt niet)!
 
Vrijdagochtend hadden we nog een gewone Agape ochtend, maar in de middag zouden we opgehaald worden door onze gids; we gingen een weekendje op safari! Het was volgens mij nog niet eerder zo heet geweest als deze dag. We keken dit keer bij de oudere creche kinderen, dat was echt geweldig. Cindy (een van de aunties) liet ze eerst allemaal liedjes zingen, er daarna moesten ze op een rijtje staan en allemaal tegelijk tellen tot tien. Daarna moesten ze om de beurt naar voren komen en alleen tot tien tellen. Ook al doen ze dit elke dag de hele ochtend, zodra ze er alleen voor staan kunnen ze letterlijk [/i] niet tot tien tellen. Ze leren ook een aantal lichaamsdelen en zichzelf voor te stellen, maar er zijn er geloof ik maar 4 ofzo die dit kunnen. De rest mompelt wat in zichzelf, echt heel schattig.  

Om 14:00 werden we opgehaald en vertrokken we samen met nog vier andere vrijwilligsters van Isaiah 54 naar Hluhluwe. Alleen de weg daar naar toe was al een ervaring op zich! De omgeving werd eigenlijk steeds mooier, en we gingen steeds meer richting het “ arme Afrika”. De hutjes die we zagen waren echt vergelijkbaar met de hutjes die ik ooit in het Afrika Museum heb gezien. Dit was eigenlijk precies wat wij van Afrika hadden verwacht. Deze mensen leven met hun eigen familie in een klein dorpje (bestaande uit vijf hutjes ofzo) en hebben geen elektriciteit of stromend water. Bij zo’n familie zouden wij op bezoek gaan. Je kunt wel stellen dat ook de snelweg erg verschilt van die in Nederland. Je ziet er namelijk ontzettend veel mensen langs staan, zitten of lopen. Langs de weg wordt ook van alles verkocht; wij zijn gestopt om ananassen te kopen. Ook het inhalen is een verhaal apart. Je moet je voorstellen dat je twee rijstroken hebt, diegene waarop jij rijdt en op de andere rijdt de tegenligger (daar zit niks tussen). Naast deze rijstroken heb je een soort vluchtstroken, deze worden gebruikt om uit te wijken als de auto achter je wilt inhalen. Super gevaarlijk dus! En dat bleek maar weer, want slechts een paar auto’s voor ons was een taxibusje tijdens het inhalen op een tegenligger geknald. En dat op een snelweg, je kunt je wel voorstellen denk ik dat er geen overlevenden waren. Deze manier van inhalen heeft echter ook wel weer iets leuks: als je een auto inhaalt bedank je deze dat hij heeft uitgewijkt voor je door eenmaal je alarmknop in te drukken. De auto zegt dan alsjeblieft door het grote licht kort aan te doen. Ja, zelfs op de weg zijn de mensen hier vriendelijk! Na een rit van ik geloof drie uur kwamen we aan bij een echte Zulu familie. Hier moesten we eerst vragen of we welkom waren, maar dat waren we natuurlijk en we konden uitstappen. Iedereen kwam ons meteen verwelkomen door het geven van een knuffel. Het was 1 familie, bestaande uit een aantal volwassenen, een paar jongeren en wat kleintjes. Ze leven zonder elektriciteit en stromend water en alles wat ze dus eten en drinken komt van de dieren en maken ze zelf. We keken eerst toe hoe ze de koeien aan het melken waren, vervolgens werden we meegenomen naar een hutje waar we onze slippers uit moesten doen en waar we mochten plaatsnemen. Blijkbaar was dit de plek waar zij altijd eten. We moesten onze handen wassen in een grote bak water en toen kregen we eten. De jongens en meisjes eten apart, en alles gaat gewoon met de handen. Het eten lag allemaal op een grote plaat; ze hadden kip voor ons klaargemaakt, er lag wat spinazie en nog iets anders wat ze spam noemen ofzoiets. Na het eten kregen we nog even een privé optreden. Ze gingen met z’n allen zingen en dansen. En de dans was echt heel apart; zo hoog mogelijk je benen in de lucht gooien en met een klap neer laten komen. Maar het zag er wel bijzonder uit! Annelie en ik werden nog even versierd door een van de jongens daar (hij wilde ons nummer, ja mobieltjes hebben ze dan weer wel) en toen was het helaas alweer tijd om te gaan. Bij het afscheid kregen we weer allemaal knuffels en een van de jongens probeerde ons te zoenen, kei raar eigenlijk. En een meisje zei wel vijf keer "I love you" tegen me. Het was echt een hele bijzonderde belevenis om deze familie te ontmoeten!! We reden niet meteen door naar de accommodatie van die nacht. We wipten nog even langs een backpackers pub om een biertje te drinken (voor mij een cola overigens) en daar hebben we nog even bij een kampvuurtje gezeten. Het was erg gezellig maar we moesten weer door. De backpackers lodge waar wij sliepen was echt super mooi! Het was eigenlijk een soort bungelowpark; allemaal leuke hutjes en de omgeving was echt super. Ik heb nog even gezwommen met drie meiden van Isaiah (in mijn ondergoed want ik was natuurlijk mijn bikini vergeten) en toen zijn we vroeg gaan slapen.  

De volgende morgen stonden we om half 7 op, ontbeten tussen de aapjes en vertrokken weer. We stopten bij een watertje waar we nijlpaarden en krokodillen zagen. Wisten jullie dat nijlpaarden de gevaarlijkste dieren van de wereld zijn? Ik niet! Onze gids vertelde dat er ooit een echtpaar op huwelijksreis was en in dat meer was wezen zwemmen ’s nachts. Ze zijn allebei opgegeten! Echt zo’n creepy verhaal, en toen moesten wij nog met een roeibootje over datzelfde water varen. Tenminste, dat vertelde onze gids maar het bleek een grapje te zijn want we gingen gelukkig met een grote boot! We voeren voor een uurtje en zagen super veel nijlpaarden en wat krokodillen. Na de boottocht hadden we ergens in de bushbush een picknick (weer tussen de aapjes) en vertrokken we voor een bushwalk. Dat was echt super leuk! We hebben een stuk gelopen en hebben wat zebra’s en antilopen gezien. Toen was het eindelijk tijd om naar het park te gaan! Naarmate we het park naderden, werd de omgeving alsmaar mooier (en steeds meer typisch Afrika). Het park is 95000 hectare groot, en daar gingen wij rondtouren, en slapen btw! We waren het park nog geen tien minuten binnen en we stonden al oog in oog met een leeuw. Ik schrok me rot, want hij stond maar een paar meter naast me. Onze gids zei dat we very lucky waren, omdat er zat vrijwilligers zijn geweest die in het hele weekend geen leeuw gezien hebben, en wij waren nog geen eens begonnen met de tour!! Ze stak de straat voor ons over en liep naar een aantal andere leeuwinnen toe. Dat was echt gaaf! We kwamen aan bij onze accommodatie: super leuke huisjes midden in het park! De zebra’s, aapjes, antilopen en wilde zwijnen liepen gewoon in onze tuin! En ’s nachts zouden we hoogstwaarschijnlijk bezoek krijgen van hyana’s en ook leeuwen en olifanten kunnen gewoon langs komen wandelen. We sliepen dus echt tussen de dieren! Voordat we gingen eten (onze gidsen hadden een bbq voor ons geregeld), gingen we nog even snel een rondje rijden. En we hadden weer geluk! We zagen een hoop olifanten en giraffen, we reden zelfs bijna een giraffe aan omdat hij midden op de weg stond! We zagen ook nog buffelo’s en neushoorns, oftewel binnen een uur hadden wij al vier dieren van de big five gezien! Volgens onze gidsen hadden we echt super veel geluk, omdat dit bijna nooit voorkomt. We hebben zelfs baby olifantjes gezien terwijl die normaal verder in het wild verblijven, maar nu stonden ze gewoon aan het zandweggetje! We hebben heerlijk gegeten en daarna zijn we gaan slapen.
 
Om half 5 stonden we op, zodat het nog donker was voordat we vertrokken! We hadden geen licht want dat wordt daar ’s nachts uitgeschakeld, en we hadden geen stromend water omdat de olifanten het leuk hadden gevonden om die nacht met de waterpijp te spelen. We zouden een aantal uurtjes rondrijden, terug komen om te ontbijten, weer wat uurtjes rondrijden, picknicken in het park en dan was het weer tijd om te vertrekken. Ik zal proberen te beschrijven hoe het was om daar tussen de dieren rond te touren. Het is zo anders dan in een dierentuin. Alleen al de omgeving was prachtig, het zien van een dier moet je eigenlijk zien als een bonus. Alles daar is “echt”. Er is geen plant die daar van nature niet thuis hoort, en er zijn alleen maar dieren die daar van nature voorkomen. Het is eigenlijk gewoon het "echte" wild. En je kunt uren rondrijden zonder een dier te zien, om vervolgens er eentje midden op de weg aan te treffen. Het niet weten wat je te wachten staat is echt super. Wij hadden niet meer zoveel geluk als die dag ervoor; we hebben geen leeuw meer gezien en helaas ook geen luipaard (the big five is ons dus helaas niet gelukt). We hebben wel uren rondgereden op zoek naar een luipaard of cheetah, de gidsen reden zelfs naar plekken waar de kans het grootst was dat we er een zouden zien, maar tevergeefs. We hebben daarentegen wel weet ik veel hoeveel andere dieren gezien (van dichtbij) en dat was ook ontzettend gaaf. Helaas was de batterij van mijn fototoestel leeg dus ik heb niet zoveel foto’s kunnen maken, maar de andere meiden gelukkig wel (alleen ik heb het beste toestel dus iedereen baalde haha). Het was niet alleen veel zien, maar ook veel leren. Onze gids heeft zelf jaren in het park gewoond en gewerkt en wist ons van alles te vertellen. Wisten jullie bijvoorbeeld dat hyana’s zelfs de botten van hun prooi opeten en daarom ook witte ontlasting hebben? Ik niet ;). En nog meer van die weetjes. Echt heel interessant! Na de picknick (broodje hamburger, we hadden het echt niet verkeerd), verlieten we het park. Het was echt een super weekend! Onze gidsen waren echt fantastisch en hebben ons echt een onvergetelijk weekend bezorgd!  

Maandag was het weer tijd voor Agape. De kinderen konden nog steeds niet naar school want de bus was er nog niet. Maar dat was niet zo erg want nu kon Yookie de hele dag met de ouderen dansen, want aankomende donderdag hebben ze hun eerste show! Annelie en ik helpen hem met de productie. We hebben rondgebeld om iedereen uit te nodigen, we hebben een flyer gemaakt die we met de kinderen gaan uitdelen op straat en tijdens het optreden staan wij “ achter de schermen”  om iedereen te sturen en om de kinderen te schminken. Het was een drukke maar eigenlijk niet zo’n interessante dag om over te vertellen. 

Gisteren heb ik eerst de man betaald voor de beveiliging. Volgende week vrijdag komen ze alles leveren! Helaas gaan Annelie en ik dan weer terug naar Nederland en kunnen we niet meehelpen met het vastmaken van de tralies voor de ramen. Maar gelukkig blijven Lin en Floor nog langer en kunnen zij straks foto’s maken van het resultaat. In de middag hebben we een bbq georganiseerd voor alle stafleden. Eigenlijk omdat we vinden dat zij zo hard werken en goed werk leveren, maar nooit een gebaar van waardering hiervoor krijgen. Het was een groot succes en iedereen was ons erg dankbaar! Later in de middag zijn Annelie, Kate en ik met de kinderen gaan flyeren in Waterfall, hopelijk werkt deze methode en is er donderdagavond een mooie opkomst! Het zou anders best wel sneu zijn voor de kinderen want die hebben zo hard gewerkt. Oh en ’s avonds heeft het me toch gestormd! We schrokken gewoon van het harde gedonder, dat we alle stekkers voor de zekerheid maar uit het stopcontact hadden gehaald. Maar de bliksem was wel mooi om naar te kijken!

Het is nu woensdag, en het regent al de hele dag! De moeder van Lin en haar tante zijn op bezoek en gingen met ons mee naar Agape. Er waren niet zoveel kinderen, omdat de meeste daycare kinderen thuis bleven vanwege het weer (de ouders of verzorgers moeten vanuit hun dorp naar de taxi lopen en het regende echt hard), en ze zaten alleen maar binnen dus dat was wel jammer. Maar de dag begon erg interessant: een meisje (zij kwam vorige maand totaal verwaarloosd op Agape, ze is twee jaar oud en is seksueel misbruikt, haar moeder is alcoholist en is notabene zwanger van een tweede kind) had een enorme WORM uitgespuugd. Twee zelfs! Echt zo ontzettend smerig. We zijn nu allemaal bang dat wij het ook krijgen, aangezien dat kind continu met haar handen in ons gezicht en in onze mond zit (dat doen ze allemaal). Er was ook nog een ander kindje ontzettend ziek. Ze had allemaal natte pusblaasjes op haar kin en had hele erge diarree (wat dus allemaal in d'r broek zat). En je moet je voorstellen dat die kinderen gewoon eten en dat de restjes in een grote pan worden gegooid voor de oudere kinderen. Die eten dit dan wanneer ze thuis komen van school. Echt zo niet hygienisch! Maar zo gaat dat hier dus. De moeder en tante van Lin hadden kleurboekjes, stickertjes en kleurpotloden meegenomen en gegeven aan de kinderen. Toen we een beetje met de kinderen aan het spelen en knuffelen waren, zagen wij dat Cindy er stiekem wat van in haar eigen tas stopte (ze heeft zelf een dochterje van vier). We wisten niet of we hier nou iets van moesten zeggen. Toen we later wilden gaan tekenen met de kinderen en Floor liet merken dat ze iets miste, zag ik dat ze wat ze gepakt had weer heel sneaky terug stopte. Echt schandalig, maar ook dat gebeurt hier vaak genoeg! Tekenen konden ze trouwens niet, maar ze vonden het wel super leuk!

Lin is nu met haar moeder en tante mee, die gaat morgen (weer) naar Hluhluwe voor een dagje. En dan is morgenavond dan die show, en vrijdag vertrekken we naar kaapstad! Het volgende verhaal zal dus daarover gaan. Ik zal wat foto’s op mijn weblog zetten, maar de meeste zijn nog van vorige week. Als ik straks thuis ben komt alles op mijn hyves want nogmaals ik kan mijn eigen foto's niet plaatsen omdat ze te groot zijn!

Hebben jullie trouwens allemaal een leuke carnaval gehad? Ik heb hier stiekem toch wel af en toe even gedacht aan hoe het bij jullie geweest moet zijn!! Ook al is het hier super leuk en zou ik liever nooit meer weg gaan!!

Tot de volgende keer!